…Κάνουμε ,λοιπόν, την προσευχή μας το πρωί ,κατά το χρέος μας, γιατί η προσευχή μας δίνει φως κι αυτό το φως θα φέγγη μπροστά μας όλη την ημέρα ,και ξεκινούμε άλλοι για τη δουλειά ,άλλοι για τα σχολεία, άλλοι για κάποιο ταξίδι. Θα πρέπει εν συνεχεία μα μην αφήσουμε την μνήμη του θεού, διότι προσευχόμενοι το πρωί παίρνουμε χάρι από τον Θεό, παίρνουμε δύναμι, παίρνουμε ευλογία, παίρνουμε τον άγγελο στα δεξιά και προχωρούμε στον κόπο της ημέρας. Όπου ,λοιπόν, βρεθούμε , την μνήμη του Θεού να κρατήσουμε. Ποια είναι η μνήμη του Θεού; Το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελεήσόν με». Με την μνήμη της συγγνώμης που θα ζητάμε, οσάκις θα ενθυμούμεθα τον Θεό, θα μας αξιώση ο Θεός να επιστρέψουμε καλά στο σπίτι μας.
Στη δουλειά μας να έχουμε προσοχή. Εκεί εργάζονται πολλοί άνθρωποι και λένε «το κοντό και το μακρύ τους». Λένε πάρα πολύ άσχημα λόγια, διότι είναι σε εμπαθή κατάστασι και δεν μελετούν τίποτε άλλο από τα εφήμερα, από τα προσωρινά και από τα ηδονικά της ζωής. Όταν προσέχη ο άνθρωπος της προσευχής , δεν συμμετάσχη και δεν τους ακολουθή, τους λυπάται και προσεύχεται γι’ αυτούς να τους φωτίση ο Θεός , να μη ζουν σε τέτοια ατμόσφαιρα αποπνικτική πνευματικώς, κάποτε θα έλθουν σε ατμόσφαιρα καθαρότητος, σε ημέρα και αιθέρα καθαρόν.
Και το απόγευμα  πριν από τον βραδινό ύπνο να γονατίζουμε και να προσφέρουμε τις προσευχές μας στον Θεό. Και κατά τις ώρες της ημέρας ή της νύχτας να ανοίξουμε την Καινή Διαθήκη , να διαβάσουμε τουλάχιστον ένα κεφάλαιο. Διότι ο Ιερός Χρυσόστομος λέγει ,ότι σε όποιο σπίτι υπάρχει το Ιερόν Ευαγγέλιον , ο διάβολος φεύγει…

… Να προσευχώμεθα όσο δυνάμεθα, ούτως ώστε φεύγοντας από την ζωή, να ,μην έχουμε μεγάλα, βαρειά αμαρτήματα, αλλά όσον γίνεται ολιγώτερα και ασθενέστερα. Θα μας βοηθήσουν πάρα πολύ βέβαια κατόπιν και τα μέσα της εκκλησίας μας, οι θείες λειτουργίες, τα ιερά μνημόσυνα, τα τρισάγια, οι ελεημοσύνες, οι προσευχές και τόσα άλλα , ώστε τα παραμικρά αμαρτήματα , στα οποία θα πιαστούμε- διότι ουδείς αναμάρτητος- να τύχουν της συγγνώμης του Θεού άνευ κινδύνου. Διότι εκείνα, τα οποία δημιουργούν άμεσο κίνδυνο δια την σωτηρία μας είναι τα θανάσιμα και τα θανάσιμα αμαρτήματα είναι πάρα πολλά.
Όταν όμως έχουμε μία προσεκτική ζωή, αυτά τα αμαρτήματα απουσιάζουν από τον άνθρωπο. Όπως ένας ασθενής, όταν επισκέπτεται συχνά τον γιατρό του και παίρνει τις οδηγίες του, διατηρεί την υγεία του. Όταν όμως παραμελήση αυτή την επίσκεψι, είναι εις βάρος της υγείας του. Γι’ αυτό η συχνότητα της επισκέψεως στον πνευματικό ιατρό με οιονδήποτε τρόπο, βοηθεί άμεσα να διατηρήσουμε την ψυχική υγεία μας, που είναι το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο. Διότι όλος ο κόσμος δεν είναι αντάξιος μιας αθάνατης ψυχής. Ο κόσμος θα παρέλθη, ενώ η ψυχή ουδέποτε…

Από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»
(ΟΜΙΛΙΑΙ)
ΤΟΜΟΣ Α΄
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
2005

Αγαπητά μου παιδιά,

Από τα βάθη της ψυχής μου εύχομαι η αγαθότης του Θεού να σας χαρίση την σωτηρία.
Όπως ο χειμώνας φέρνει το χιόνι και το χιόνι σκεπάζει το χορτάρι, δεν το ξεραίνει όμως, μάλλον το διατηρεί και το ζωογονεί έως την άνοιξι, οπότε φεύγει το χιόνι  και πάλιν το χορτάρι είναι ανθηρό, ούτω πως  συμβαίνει και στον πνευματικό αγώνα. Ο χειμώνας των πειρασμών καΙι των βιοτικών μεριμνών έρχεται να ψυχράνη τον αγωνιστικό ζήλο. Κάθε όμως πνευματική συγκέντρωσι με σκοπό την πνευματική βοήθεια της σποράς του λόγου του θεού, τον οποίον με την χάρι Του σαν τιποτένιοι διάκονοι προσφέρουμε, ζωντανεύει το πνευματικό χορτάρι, δηλαδή τον αγωνιστικό ζήλο για τη μεγάλη σωτηρία, για την απόκτησι της βασιλείας του Θεού.
Ο σπόρος σπείρεται και ανάλογα με την γη που θα τον δεχθή και θα τον συλλάβη, ανάλογη θα είναι και η γέννησις του φυτού και η ποιότητα και η ποσότητα του καρπού. Έτσι και ο λόγος του Θεού που σπείρεται∙ ανάλογα με το πώς θα τον πάρουν οι καρδιές μας και το πώς  θα τον επεξεργασθούν , θα αποδώση την μεγάλη ευλογία να επιτύχουμε την άλλη ζωή.
Για να κερδίσουμε την σωτηρία μας, θα πρέπει να βάλουμε μία τάξι στη ζωή μας. Διότι όπου τάξις, εκεί και ειρήνη, εκεί και ο Θεός∙ όπου αταξία, εκεί και σύγχυσις∙ όπου σύγχυσις, εκεί και ο διάβολος. Για να έχουμε όμως τάξι, θα πρέπει να ακολουθούμε  τις οδηγίες του πνευματικού πατρός. Ο κάθε αμαρτωλός ,που έτυχε της μεγάλης ευλογίας να προσέλθη στο άμισθον ιατρείον που λέγεται Ιερά Εξομολόγησις, θα πρέπει να τηρήση τις οδηγίες και τους κανόνες του πνευματικού, ώστε να διορθωθή ,να διατηρηθή ή και να αυξηθή η ψυχική του υγεία.
Όπως ένας γιατρός εξετάζει τον ασθενή και βάσει της διαγνώσεως του δίνει την ιατρική αγωγή με φάρμακα και οδηγίες, τα οποία οφείλει ο άρρωστος να τηρήση με ακρίβεια, ώστε να επιτύχη την θεραπεία∙ και όπως μια μικρή παράλειψι της ιατρικής αυτής αγωγής ενδέχεται να μην επιφέρη το προσδωκόμενον αποτέλεσμα της ιάσεως, έτσι και όταν ο πνευματικός γιατρός δίνη την πνευματική αγωγή για θεραπεία, οφείλει ο πιστός να τηρήση  αυτές τις συμβουλές και τους κανόνες. Και ποιοι είναι αυτοί οι κανόνες; Είναι η προσευχή, οι γονυκλισίες, η μελέτη ιδιαίτερα της Καινής Διαθήκης και ολόκληρης της Αγίας Γραφής – η Καινή Διαθήκη είναι ωη νέα Χάρις του Χριστού μας με όλη την ευλογία της Αγίας Τριάδος, ενώ η Παλαιά είναι η σκιά. Εν συνεχεία είναι η νηστεία και η προσοχή στους λογισμούς. Να μην τους δεχώμεθα και να τους καταπολεμούμε αμέσως, εν τη γενέσει τους, διότι εάν τους αφήσουμε, θα γεννήσουν πολλά αγκάθια και αυτά τα αγκάθια πολλές φορές είναι πολύ καρφωτά, αιμορραγεί ο άνθρωπος και συνήθως καταλήγουν σε καρκίνο. 
Μας αξιώνει ο Θεός να σηκωθούμε το πρωί, άλλοι βαθύ όρθρο κι άλλοι αργότερα. Το πρώτο που έχουμε να κάνουμε, σαν κύριο μέλημα από χριστιανική υποχρέωσι και καθήκον και ανάγκη ψυχική για σωτηρία, είναι να γονατίσουμε, να υψώσουμε τα χέρια μας στον Θεό και να προσευχηθούμε. Πόσον ωραίες είναι οι προσευχές της εκκλησίας μας! Τι λόγια είναι εκείνα, τα οποία δίνουν ζωή! «Εξεγερθέντες του ύπνου προσπίπτομεν Σοι Αγαθέ, και των αγγέλων τον ύμνον βοώμεν Σοι Δυνατέ…». Αφού λοιπόν ,σηκωθούμε και προσπέσουμε στην αγαθότητα του Χριστού, πρέπει να Τον ευχαριστήσουμε ,γιατί μας αξίωσε να περάσουμε καλά την νύχτα…

Από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»
(ΟΜΙΛΙΑΙ)
ΤΟΜΟΣ Α΄
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
2005