13 Καὶ ἐξῆλθε πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς.
14 Καὶ παράγων εἶδε Λευῒν τὸν τοῦ ᾿Αλφαίου, καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ·
15 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ ᾿Ιησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.
16 καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἰδόντες αὐτὸν ἐσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· τί ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει;
17 καὶ ἀκούσας ὁ ᾿Ιησοῦς λέγει αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες· οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.



13 Και εβγήκε πάλιν ο Ιησούς από τον οίκον εις την παραλίαν∙ και όλος ο λαός ήρχετο προς αυτόν και τους εδίδασκε.

2 Και καθώς διέβαινεν, είδε τον Λεϋίν τον υιόν του Αλφαίου να κάθηται εις την τράπεζαν της εισπράξεως των φόρων και του λέγει∙ Ακολούθει με. Και εκείνος εσηκώθη και τον ηκολούθησε.

15 Και όταν αυτός ήτο καθισμένος εις την τράπεζαν του φαγητού μέσα εις την οικίαν του Λεϋί ,συνέβη να κάθηνται και πολλοί τελώναι και αμαρτωλοί μαζί με τον Ιησούν και τους μαθητάς του. Και ήσαν εκεί τόσοι, διότι κατά την ώραν της προσκλήσεως του Λεϋί παρευρίσκοντο πολλοί , οι οποίοι και ηκολούθησαν τον Ιησούν εις το σπίτι του Ματθαίου και έλαβαν μέρος εις την τράπεζαν.

16 Και οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, όταν τον είδαν να τρώγη μαζί με τους τελώνας και αμαρτωλούς, έλεγον εις τους μαθητάς του∙ Πώς συμβαίνη να τρώγη και να πίνη ο διδάσκαλός σας μαζί με τους αμαρτωλούς;

17 Και όταν ο Ιησούς ήκουσε ταύτα, λέγει εις αυτούς ∙ Δεν έχουν ανάγκην ιατρού οι υγιείς , αλλ’ εκείνοι που έχουν άσχημα εις την υγείαν τους. Δεν ήλθα εις τον κόσμον δια να καλέσω εκείνους, που έχουν την ιδέαν ότι είναι δίκαιοι, αλλά τους αμαρτωλούς ήλθα να καλέσω εις μετάνοιαν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄



Και εἰσῆλθε πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι᾿ ἡμερῶν καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι.
2 καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
3 καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων.
4 καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.
5 ἰδὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
6 ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν·
7 τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;
8 καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
9 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;
10 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας - λέγει τῷ παραλυτικῷ.
11 σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. 12 καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.



Και ύστερα από μερικάς ημέρας εμβήκε πάλιν εις την Καπερναούμ∙ και έγινε γνωστόν, ότι είναι εις κάποιαν οικίαν.

2 Και αμέσως εμαζεύθησαν πολλοί, ώστε αφού εγέμισεν η οικία, να μη χωρούν πλέον  τον λαόν  ούτε τα πλησίον της θύρας μέρη. Και τους εδίδασκε τον λόγον του Θεού.

3 Και έρχονται προς αυτόν και του έφεραν κάποιον παραλυτικόν, που τον εσήκωναν επάνω εις κρεββάτι τέσσαρες.

4 Και επειδή δεν ημπορούσαν εξ αιτίας του πλήθους του λαού να τον πλησιάσουν, εξεσκέπασαν την σκεπήν εις το μέρος , όπου ο Κύριος ευρίσκετο και , αφού ήνοιξαν τρύπαν, έρριψαν κάτω σιγά το κρεββάτι, επί του οποίου ήτο εξαπλωμένος ο παραλυτικός.

5 Όταν δε ο Ιησούς είδε την πίστιν, που είχαν και ο παραλυτικός και εκείνοι που τον έφεραν , λέγει εις τον παραλυτικόν , ο οποίος ευρίσκετο εις ανησυχίαν, μήπως αι αμαρτίαι του γίνουν εμπόδιον εις την θεραπείαν του ∙ τέκνον, σου έχουν συγχωρηθή αι αμαρτίαι σου, αι οποίαι είναι και η αιτία της σωματικής σου παραλύσεως.

6 Ήσαν δε μερικοί από τους γραμματείς , οι οποίοι εκάθηντο εκεί και διελογίζοντο εις το εσωτερικόν των και εις τας διανοίας των∙

7 Διατί ο άνθρωπος αυτός ομιλεί έτσι και εκστομίζει βλασφημίας; Ποίος άλλος ημπορεί να συγχωρή αμαρτίας, παρά μόνον ένας,  ο Θεός;

8 Και αμέσως ο Ιησούς αντελήφθη υπερφυσικώς με το φωτιζόμενον από την θεότητά του πνεύμα του, ότι αυτοί διαλογίζονται μέσα τους έτσι, και τους είπε∙ Διατί δέχεσθε και κυκλοφορείτε τέτοιους λογισμούς μέσα εις τα καρδίας σας;

9 Τι είναι ευκολώτερον, το να είπω εις τον παραλυτικόν είναι συγχωρημέναι αι αμαρτίαι σου ή να του είπω, σήκω και πάρε εις τον ώμον σου το κρεββάτι σου και περιπάτει; Σεις θεωρείτε δυσκολώτερον το τελευταίον τούτο.

10 Δια να μάθετε λοιπόν, ότι ο υιός του ανθρώπου , ο Μεσσίας, ο μοναδικός εκπρόσωπος της ανθρωπότητος, ο οποίος θα έλθη και πάλιν επί των νεφελών ως Κριτής ένδοξος ,έχει εξουσίαν να συγχωρή επί της γης αμαρτίας- τότε ο Κύριος λέγει εις τον παραλυτικόν∙

11 Εις σε, που πιστεύεις, ομιλώ∙ σήκω και πάρε εις τον ώμον σου το κρεββάτι σου και πήγαινε εις τον οίκον σου.

12 Και εσηκώθη  αμέσως και αφού επήρε το κρεββάτι του εβγήκεν από το σπίτι εκείνο εμπρός εις όλους, ώστε τον είδαν με τα μάτια των και κατεπλάγησαν όλοι και εδόξασαν τον Θεόν λέγοντες, ότι ποτέ έως τώρα δεν είδαμεν έτσι, παραλυτικός με μίαν προσταγήν να σηκώνεται αμέσως υγιής και να περιπατή.

40 Καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λεπρὸς παρακαλῶν αὐτὸν καὶ γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων αὐτῷ ὅτι ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.
41 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς σπλαγχνισθείς, ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· θέλω, καθαρίσθητι.
42 καὶ εἰπόντος αὐτοῦ εὐθέως ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ ἐκαθαρίσθη. 43 καὶ ἐμβριμησάμενος αὐτῷ εὐθέως ἐξέβαλεν αὐτὸν καὶ λέγει αὐτῷ·
44 ὅρα μηδενὶ μηδὲν εἴπῃς, ἀλλ᾿ ὕπαγε σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου ἃ προσέταξε Μωϋσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.
45 ὁ δὲ ἐξελθὼν ἤρξατο κηρύσσειν πολλὰ καὶ διαφημίζειν τὸν λόγον, ὥστε μηκέτι αὐτὸν δύνασθαι φανερῶς εἰς πόλιν εἰσελθεῖν, ἀλλ᾿ ἔξω ἐν ἐρήμοις τόποις ἦν· καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν πανταχόθεν.



40 Και έρχεται προς αυτόν κάποιος λεπρός, ο οποίος τον παρεκάλει γονατιστός εμπρός του και του έλεγεν ότι, εάν θέλης, έχεις την δύναμιν να με θεραπεύσης και να με καθαρίσης από τας πληγάς και τα εξανθήματα της ασθενείας μου.

41 Ο δε Ιησούς τον ευσπλαχνίσθη και αφού άπλωσε την χείρα του, τον ήγγισε και του λέγει∙ θέλω, καθαρίσου.

42 Και όταν είπεν ο Ιησούς το θέλω, καθαρίσου, αμέσως τον άφησεν η λέπρα και εκαθαρίσθη.

43 Και αφού του απηγόρευσεν αυστηρά να μη διαδώση την θαυματουργικήν θεραπείαν του, τον έβγαλεν αμέσως έξω από το μέρος που ήσαν και του είπε∙

44 Πρόσεξε να μη είπης τίποτε εις κανένα∙ αλλά πήγαινε ,δείξε τον εαυτόν σου εις τον ιερέα ,και πρόσφερε δια τον καθαρισμόν και την θεραπείαν σου από την λέπραν εκείνα , που διέταξεν ο Μωϋσής , δια να χρησιμεύση η εξέτασίς σου από τον ιερέα και η προσφορά του δώρου σου ως μαρτυρία και απόδειξις εις τους Ιουδαίους, ότι και συ πράγματι εθεραπεύθης, αλλά και εγώ δεν ήλθον δια να καταλύσω τον νόμον.

45 Αυτός όμως, όταν εβγήκεν , ήρχισε να διακηρύσση πολλά περί του Κυρίου και να διαφημίζη το ιστορικόν της θεραπείας του, ώστε ο Κύριος να μη ημπορή πλέον φανερά να έμβη εις πόλιν, διότι θα προεκαλείτο συρροή και θορυβώδης διαδήλωσις του λαού υπέρ αυτού. Αλλ’ έμενεν έξω εις ερήμους τόπους και ήρχοντο προς αυτόν από όλα τα μέρη.

21 Καὶ εἰσπορεύονται εἰς Καπερναούμ· καὶ εὐθέως τοῖς σάββασιν εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγὴν ἐδίδασκε.
22 καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ· ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.
23 Καὶ ἦν ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἀνέκραξε
24 λέγων· ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ Ναζαρηνέ; ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.
25 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ.
26 καὶ σπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ κράξαν φωνῇ μεγάλῃ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ.
27 καὶ ἐθαμβήθησαν πάντες, ὥστε συζητεῖν πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντας· τί ἐστι τοῦτο; τίς ἡ διδαχὴ ἡ καινὴ αὕτη, ὅτι κατ᾿ ἐξουσίαν καὶ τοῖς πνεύμασι τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;
28 καὶ ἐξῆλθεν ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εὐθὺς εἰς ὅλην τὴν περίχωρον τῆς Γαλιλαίας.
29 Καὶ εὐθέως ἐκ τῆς συναγωγῆς ἐξελθόντες ἦλθον εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ ᾿Ανδρέου μετὰ ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου.
30 ἡ δὲ πενθερὰ Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα. καὶ εὐθέως λέγουσιν αὐτῷ περὶ αὐτῆς.
31 καὶ προσελθὼν ἤγειρεν αὐτὴν κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς εὐθέως, καὶ διηκόνει αὐτοῖς.
32 ᾿Οψίας δὲ γενομένης, ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος, ἔφερον πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας καὶ τοὺς δαιμονιζομένους.
33 καὶ ἦν ἡ πόλις ὅλη ἐπισυνηγμένη πρὸς τὴν θύραν.
34 καὶ ἐθεράπευσε πολλοὺς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις, καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλε, καὶ οὐκ ἤφιε λαλεῖν τὰ δαιμόνια, ὅτι ᾔδεισαν αὐτὸν Χριστὸν εἶναι.
35 Καὶ πρωῒ ἔννυχα λίαν ἀναστὰς ἐξῆλθε καὶ ἀπῆλθεν εἰς ἔρημον τόπον, κἀκεῖ προσηύχετο.
36 καὶ κατεδίωξαν αὐτὸν ὁ Σίμων καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ,
37 καὶ εὑρόντες αὐτὸν λέγουσιν αὐτῷ ὅτι πάντες σε ζητοῦσι.
38 καὶ λέγει αὐτοῖς· ἄγωμεν εἰς τὰς ἐχομένας κωμοπόλεις, ἵνα καὶ ἐκεῖ κηρύξω· εἰς τοῦτο γὰρ ἐξελήλυθα.
39 καὶ ἦν κηρύσσων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν καὶ τὰ δαιμόνια ἐκβάλλων.




21 Και εμβαίνουν εις την Καπερναούμ. Και αμέσως κατά το πρώτον μετά την άφιξιν του Σάββατον εμβήκεν εις την συναγωγήν και εδίδασκε.

22 Και εθαύμαζον πολύ δια την διδασκαλίαν του, διότι δεν εζήτει να στηρίξη εκείνα που έλεγεν εις τας μαρτυρίας ανεγνωρισμένων ραββίνων, όπως έκαναν οι γραμματείς, αλλ’ εδίδασκεν ως διδάσκαλος, που ελάμβανε γνώσιν της αληθείας κατ’ ευθείαν από την θεότητά του και ήτο αυτός έγκυρος και αυθεντική πηγή της αληθείας.

23 Και ήτο εις την συναγωγήν τους ένας άνθρωπος ,που εξουσιάζετο από την δύναμιν πνεύματος ακαθάρτου και πονηρού. Και εφώναξεν ο άνθρωπος αυτός

24 και είπεν∙ Άφησέ με∙ τι κοινόν υπάρχει μεταξύ ημών και σου, Ιησού Ναζαρηνέ; Ήλθες να μας διώξης από αυτήν την ευχάριστον κατοικίαν μας και να μας αποπέμψης εις την άβυσσον και με τον τρόπον αυτόν να μας καταστρέψης; Σε γνωρίζω ποιος είσαι. Είσαι ο Μεσσίας , ο κατ’ εξοχήν άγιος, τον οποίον καθηγίασε και καθιέρωσεν εις το έργον αυτού ο Θεός.

25 Και τον επέπληξεν ο Ιησούς και είπε∙ Κλείσε το στόμα σου και έβγα από αυτόν.

26 Και αφού το πνεύμα το ακάθαρτον με σπασμούς και τιναγμούς τον έρριψε κάτω και έκραξε με μεγάλην φωνήν, εβγήκεν από αυτόν.

27 Και κατελήφθησαν όλοι από μεγάλην έκπληξιν ,ώστε να συζητούν μεταξύ τους και να λέγουν∙ Τί μεγάλο θαύμα είναι αυτό; Και τι είναι η νέα αυτή διδαχή; Πραγματικώς θαυμαστά και πρωτοφανή είναι ταύτα. Διότι με εξουσίαν και δύναμιν όχι μόνον διδάσκει, αλλά και εις τα πνεύματα τα πονηρά και ακάθαρτα διατάσσει και τον υπακούουν.

28 Γρήγορα δε διεδόθη η φήμη του ως μεγάλου διδασκάλου και πρωτοφανούς θαυματουργού εις όλα τα περίχωρα της Γαλιλαίας.

29 Και αμέσως αφού εβγήκαν από την συναγωγήν ,ήλθαν μαζί με τον Ιάκωβον και τον Ιωάννην εις το σπίτι του Σίμωνος και του Ανδρέα.

30 Η πενθερά δε του Πέτρου ήτο κατάκοιτος από πυρετόν . Και αμέσως του είπαν δι’ αυτήν, ότι είναι ασθενής.

31 Και αφού επλησίασεν εις το κρεββάτι της, ,την έπιασεν από το χέρι και την εσήκωσε. Και αμέσως την αφήκεν ο πυρετός και επειδή δεν ησθάνετο ουδέ την παραμικράν εξάντλησιν, τους υπηρέτει.

32 Και όταν έγινεν εσπέρα και έδυσεν ο ήλιος ,του έφεραν όλους τους ασθενείς της περιφερείας εκείνης και τους κατεχομένους από δαιμόνια.

33 Και όλοι οι κάτοικοι της πόλεως είχαν μαζευθή πλησίον της θύρας της οικίας του Πέτρου.

34 Και εθεράπευσε πολλούς  ,που έπασχον από διάφορα είδη ασθενείας, και πολλά δαιμόνια έβγαλεν από εκείνους, που υπέφεραν από αυτά. Και δεν άφινεν ο Ιησούς τα δαιμόνια να ομιλούν , διότι τον εγνώριζαν ,ότι είναι ο Χριστός και εμαρτύρουν περί τούτου, είτε δια να φαίνωνται σύμμαχοι και συνεργάται του, και ύπουλα να ελκύσουν την εμπιστοσύνην  του κόσμου, είτε και δια να προκαλέσουν παράκαιρον συναγερμόν του λαού υπέρ του Ιησού, που θα εδημιούργει πειρασμούς και εμπόδια εις το έργον του.

35 Και το πρωί πολύ πριν ξημερώση, όταν ακόμη ήτο κατασκότεινα, αφού εσηκώθη, εβγήκε και επήγεν εις τόπον έρημον και εκεί προσήυχετο.

36 Και έτρεξαν κατόπιν του ζητούντες να τον εύρουν ο Σίμων και οι σύντροφοί του.

37 Και αφού τον ηύραν, λέγουν εις αυτόν, ότι όλοι σε ζητούν. Έλα να συνεχίσης την επιτυχίαν σου και μη ψυχραίνης τον ενθουσιασμόν του πλήθους.

38 Και εκείνος τους είπεν∙ Ας υπάγωμεν εις τα γειτονικά μεγαλοχώρια ,δια να κηρύξω και εκεί, διότι δι’ αυτό εβγήκα από την πόλιν και ήλθον εδώ, δια να συνεχίσω προς τα χωριά αυτά την περιοδείαν μου.

39 Και εξηκολούθει να κηρύττη εις τας συναγωγάς των εις όλην την Γαλιλαίαν και να βγάζη τα δαιμόνια από τους δαιμονιζομένους που του έφερναν.

14 Μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆναι ᾿Ιωάννην ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ
15 καὶ λέγων ὅτι πεπλήρωται ὁ καιρὸς καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ· μετανοεῖτε καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.
16 Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε Σίμωνα καὶ ᾿Ανδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τοῦ Σίμωνος, βάλλοντας ἀμφίβληστρον ἐν τῇ θαλάσσῃ· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς·
17 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων.
18 καὶ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ.
19 Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν ὀλίγον εἶδεν ᾿Ιάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ᾿Ιωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ αὐτοὺς ἐν τῷ πλοίῳ καταρτίζοντας τὰ δίκτυα,
20 καὶ εὐθέως ἐκάλεσεν αὐτούς. καὶ ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ.




14 Αφού δε παρεδόθη ο Ιωάννης υπό του βασιλέως Αντίπα εις την φυλακήν , ήλθεν ο Ιησούς εις την Γαλιλαίαν και εκήρυττε το χαρμόσυνον μήνυμα, ότι θα ήρχετο μετ’ ολίγον και μεταξύ των ανθρώπων η ουράνιος βασιλεία του Θεού.

15 Και έλεγεν, ότι έχει  συμπληρωθή πλέον ο υπό του Θεού ωρισμένος χρόνος δια τον ερχομόν του Μεσσίου και επλησίασαν αι ημέραι, κατά τας οποίας ο Μεσσίας με την νέαν πνευματικήν ,αγίαν και ουράνιαν ζωήν, η οποία θα μεταδίδεται εν τη Εκκλησία του, θα θεμελιώση και επί της γης την βασιλείαν των ουρανών. Μετανοείτε λοιπόν και πιστεύετε εις το χαρμόσυνον μήνυμα, ότι ο Μεσσίας ήλθε και δεχθήτε αυτόν ως σωτήρα σας και λυτρωτήν.

16 Και ενώ επεριπάτει πλησίον της θαλάσσης της Γαλιλαίας, είδε τον Σίμωνα και τον αδελφόν του Σίμωνος Ανδρέαν να ρίπτουν δίκτυον μέσα εις την θάλασσαν, διότι ήσαν ψαράδες και αυτό είχον ως έργον των.

17 Και είπεν εις αυτούς ο Ιησούς∙ Ακολουθήσατέ με  ως μαθηταί μου και θα σας κάμω να γίνετε ψαράδες ανθρώπων, τους οποίους με το δίκτυον του θείου κηρύγματος θα ελκύετε εις την βασιλείαν των ουρανών.

18 Και αμέσως ,αφού αφήκαν τα δίκτυά των, τον ηκολούθησαν.

19 Και όταν επροχώρησεν ολίγον απ’ εκεί είδε τον Ιάκωβον , τον υιόν του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννην τον αδελφόν του, που ήσαν και αυτοί μέσα εις το πλοίον και ετοίμαζαν τα δίκτυα.

20 Και αμέσως τους εκάλεσε. Και αφήκαν τον πατέρα τους Ζεβεδαίον μέσα εις το πλοίον μαζί με τους μισθωτούς εργάτας και τον ηκολούθησαν. 

12 Καὶ εὐθέως τὸ Πνεῦμα αὐτὸν ἐκβάλλει εἰς τὴν ἔρημον·
13 καὶ ἦν ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ σατανᾶ, καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων, καὶ οἱ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ.




12 Και αμέσως μετά το βάπτισμά Του το Άγιον Πνεύμα με παρακίνησιν εσωτερικήν τον έβγαλεν εις την έρημον.

13 Και εκεί εις την έρημον επειράζετο επί τεσσαράκοντα ημέρας από τον σατανάν , που ματαίως εζήτει να τον αποσπάση από τας αφωσιωμένας προς τον Θεόν και προς το καθήκον σκέψεις και μελέτας του. Αοράτως όμως τον εσυντρόφευαν οι άγγελοι , οι οποίοι μετά την νίκην του κατά του σατανά παρουσιάσθησαν και τον υπηρέτουν.

9 Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ ᾿Ιωάννου εἰς τὸν ᾿Ιορδάνην.
10 καὶ εὐθέως ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος εἶδε σχιζομένους τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸ Πνεῦμα ὡς περιστερὰν καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτόν·
11 καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν· σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ ηὐδόκησα.



9 Και κατά τας ημέρας εκείνας συνέβη να έλθη ο Ιησούς από την Ναζαρέτ της Γαλιλαίας. Και εβαπτίσθη από τον Ιωάννην εις τον Ιορδάνην ποταμόν.

10 Και όταν ανέβαινεν από το νερόν του ποταμού, αμέσως την αυτήν στιγμήν είδε να σχίζωνται οι ουρανοί και το Πνεύμα το Άγιον να κατεβαίνη σαν περιστερά και να έρχεται επάνω του.

11 Και ήλθε φωνή από τους ουρανούς , η οποία έλεγε∙ Συ είσαι ο υιός μου ο αγαπημένος, εις τον οποίον ευηρεστήθην, διότι και ως άνθρωπος απολύτως αναμάρτητος μου ήρεσες και με ευχαρίστησες εις όλα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄




Αρχή  τοῦ εὐαγγελίου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

2 ῾Ως γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου·
3 φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ,
4 ἐγένετο ᾿Ιωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
5 καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ ᾿Ιουδαία χώρα καὶ οἱ ῾Ιεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ ᾿Ιορδάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
6 ἦν δὲ ὁ ᾿Ιωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον.
7 καὶ ἐκήρυσσε λέγων· ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.

8 ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ.



Η αρχή του χαροποιού μηνύματος περί της ελεύσεως εις τον κόσμον του Ιησού Χριστού, ο οποίος είναι ο ενανθρωπήσας Υιός του Θεού, έγινεν ο Ιωάννης.

2 Και έγινεν ο Ιωάννης η αρχή του ευαγγελίου, σύμφωνα με εκείνο που έχει προφητευθή και είναι γραμμένον εις τους προφήτας∙ Ιδού, λέγει ο επουράνιος Πατήρ δια του προφήτου Μαλαχίου εις τον Μεσσίαν∙ εγώ αποστέλλω τον απεσταλμένον μου προτήτερα και εμπρός από σε, ο οποίος θα προετοιμάση τας ψυχάς των ανθρώπων, δια να σε υποδεχθούν ως Σωτήρα και Λυτρωτήν και έτσι θα προπαρασκευάση εμπρός από σε τον δρόμον, δια του οποίου θα πλησιάσης ως διδάσκαλος και Σωτήρ τους ανθρώπους.
3 Και ο απεσταλμένος αυτός είναι εκείνος, περί του οποίου προείπεν ο προφήτης Ησαΐας τα εξής: Φωνή ανθρώπου ,που κράζει εις την έρημον και λέγει∙ Ετοιμάσατε τον δρόμον, δια του οποίου θα έλθη προς σας ο Κύριος∙ κάμετε ίσιους και ομαλούς τους δρόμους, από τους οποίους θα περάση. Ξερριζώσατε δηλαδή από τας ψυχάς σας τα αγκάθια των αμαρτωλών παθών και ρίψατε μακράν τους λίθους του εγωισμού και της πωρώσεως και καθαρίσατε με την μετάνοιαν το εσωτερικόν σας, δια να δεχθή τον Κύριον.
4 Και έγινεν ο Ιωάννης αρχή του ευαγγελίου με το να βαπτίζη εις την έρημον και με το να κηρύττη το βάπτισμα ,που έπρεπε να συνοδεύεται με εσωτερικήν μετάνοιαν, προς τον σκοπόν του να επιτύχουν οι βαπτιζόμενοι την άφεσιν των αμαρτιών τους, την οποίαν θα τους εξησφάλιζεν ο μετά τον Ιωάννην ερχόμενος Μεσσίας.

5 Και επήγαιναν  προς αυτόν οι κάτοικοι ολοκλήρου της Ιουδαίας και οι Ιεροσολυμίται και εβαπτίζοντο υπό του Ιωάννου όλοι εις τον Ιορδάνην ποταμόν, συγχρόνως δε εξωμολογούντο φανερά τας αμαρτίας των.

6 Σύμφωνος δε καθ’ όλα προς το κήρυγμά του ήτο και ο όλος βίος του Ιωάννου και η όλη εμφάνισίς του. Εφόρει ο Ιωάννης ένδυμα υφασμένον από τρίχας καμήλου και είχε ζώνην δερματίνην γύρω από την μέσην του και έτρωγε ακρίδας, απ’ εκείνας που έφερεν ο άνεμος σαν σύννεφον από την Αραβίαν εις την έρημον, και μέλι που μέσα εις σχισμάς πετρών αποθήκευαν άγρια μελίσσια.

7 Και εκήρυττε και έλεγεν∙ Έρχεται ύστερα από εμέ εκείνος, που λόγω του αξιώματός του και της θείας φύσεώς του είναι δυνατώτερος από εμέ, του οποίου εγώ δεν είμαι άξιος να σκύψω και να του λύσω ως δούλος το λώριον των υποδημάτων του.

8 Εγώ μεν σας εβάπτισα με νερόν, αυτός όμως θα σας βαπτίση με Πνεύμα Άγιον ,το οποίον θα καθαρίση και τας ψυχάς σας.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ    + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005



Ο ευαγγελιστής Μάρκος ,όπως φαίνεται από τας Πράξεις των Αποστόλων, ωνομάζετο προηγουμένως Ιωάννης ( Πραξ. ιβ΄ 12,25, ιγ΄5,13, ιε΄37 ), το δε όνομα Μάρκος είναι ρωμαϊκόν επώνυμον, το οποίον προσετέθη κατόπιν εις το κύριο όνομα Ιωάννης.
Ο Μάρκος είχεν ευσεβή μητέρα  την Μαρίαν, εις το σπίτι της οποίας εν Ιεροσολύμοις συνηθροίζοντο και ελάτρευαν τον Θεόν οι πρώτοι Χριστιανοί. Εκεί εγνωρίσθη ο Μάρκος με τον απόστολον Πέτρον ,από τον οποίον ,όπως φαίνεται, κατά πρώτον εδιδάχθη την χριστιανικήν πίστιν. Δι’ αυτό και ο απόστολος Πέτρος τον ονομάζει «υιόν» του ( Α΄ Πέτρ. ε΄ 13 ) . Εις την προς Κολασσαείς επιστολήν ( δ΄ 10 ) ο ευαγγελιστής Μάρκος ονομάζεται και «ανεψιός Βαρνάβα» ή από αδελφόν ή από αδελφήν. Ίσως όμως «ανεψιός» να σημαίνη και πρώτος εξάδελφος.
Σύμφωνα με την διήγησιν των Πράξεων των Αποστόλων, ο Μάρκος παρακολουθεί τους αποστόλους Βαρνάβαν και Παύλον κατά την πρώτην αποστολικήν περιοδείαν, κατά την οποίαν εκήρυξαν το Ευαγγέλιον εις την Κύπρον. Όταν όμως οι δύο Απόστολοι διαπεραιώθησαν εις την Μ. Ασίαν δια να συνεχίσουν το αποστολικόν των έργον, ο Μάρκος δεν τους παρηκολούθησεν. Ένεκα τούτου ο Παύλος, παρά την επιμονήν του Βαρνάβα, ηρνήθη να πάρη και πάλιν μαζί του τον Μάρκον εις την δευτέραν αποστολικήν περιοδείαν. Κατόπιν όμως ο Παύλος προσέλαβε πάλιν τον Μάρκον ,ο οποίος και ευρίσκετο μαζί με τον Παύλον κατά την πρώτην φυλάκισιν αυτού εις την Ρώμην (Φιλήμ. 24 ) . Ως εκ τούτου  ο Παύλος συνιστά στον Μάρκον προς τους Κολασσαείς ( δ΄10 ) . Κατά δε  την δευτέραν φυλάκισίν του ο Παύλος εζήτησε να μεταβή και πάλιν ο Μάρκος πλησίον του, διότι, όπως έγραφεν ο Απόστολος ,ήτο «εύχρηστος εις διακονίαν» ( Β΄ Τιμόθ. δ΄11 ) . Φαίνεται δε ότι πράγματι ο Μάρκος ήλθε τότε εις την Ρώμην.
Εκεί ευρισκόμενος συνηντήθη και με τον απόστολον Πέτρον, του οποίου εχρημάτισεν «ερμηνευτής». Ωνομάσθη δε έτσι, διότι εις το Ευαγγέλιόν του ο Μάρκος διέσωσε το κήρυγμα του αποστόλου Πέτρου.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστικήν παράδοσιν ο ευαγγελιστής Μάρκος ίδρυσε την Εκκλησίαν της Αλεξανδρείας, όπου και εθανατώθη  υπό των ειδωλολατρών ,ταφείς εις χωρίον πλησίον της Αλεξανδρείας. Από εκεί έμποροι Ενετοί κατά τον Θ΄ αιώνα μετέφεραν τα λείψανά του εις την Βενετίαν της Ιταλίας.
Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον φαίνεται να εγράφη μεταξύ των ετών 63 και 70 μ.Χ.